Mateusz Sadowski

Prezentowane prace pochodzą z projektu „Pożar” (kurator Michał Lasota) przygotowanego dla Galerii Stereo.

Na wystawę Pożar składają się obrazy niedopowiedzianej, podszytej ironią seksualności. Charakterystyczne w twórczości Sadowskiego jest napięcie między doświadczeniem sensualnym a intelektualną konstrukcją; trudno jednoznacznie określić czy Mateusz jest artystą „gorącym”, czy „chłodnym”. Z pewnością jest bardzo skoncentrowany i otwarty na podszepty intuicji. Jego prace wideo, rysunki i obiekty cechuje magnetyzm, prostota, zwięzłość i dowcip.

Sadowski często odwołuje się do krajobrazu przyrodniczego i wywodzi z niego swoją poetykę. Las jako prosta metafora, obszar dzikości, w którym racjonalność zostaje zawieszona, i obecny w nim jak obcy element, błądzący samotny człowiek to powtarzający się motyw różnych prac. Sadowski penetruje las jako obszar archetypiczny, odwiedza go we śnie, przekształca obrazy natury w mentalny kod, tworząc własne kontemplacyjne intensywne obrazy. Ten szeroki symboliczny plan zazwyczaj kontrapunktuje codziennym zwykłym przedmiotem.

Pożar jest dużą wieloelementową instalacją, rozbudowanym, luźnym systemem. Temat ulega rozbiciu, motywy powracają w różnych formach, widz może zarówno rekonstruować całość, jak i podążać za wewnętrzną logiką poszczególnych prac. Sadowski zdaje się celować w pobudzeniu lawiny skojarzeń, gąszcz znaków, który spiętrza, nie wymaga dedukcji, ma natomiast prowokować wyobraźnię.

Wystawy indywidualne
2009
Pożar, Galeria Stereo, Poznań
Teeth Behind the Trees, Galeria ON, Poznań
Pokój światów, Galeria Naprzeciw, Poznań

Wystawy zbiorowe
2009
I like all these pictures, Galeria Starter, Poznań
Videonale 12, Kunstmuseum, Bonn, Niemcy
Fantomy i fetysze, Galeria ABC, Poznań

2008
Stan podgorączkowy, Stary Browar Słodownia, Poznań
Samsung Artmaster, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa
Paproch, mieszkanie prywatne, Poznań
Wielka Polska/ Mediations Biennale, Galeria Miejska Arsenał, Poznań


Wszystkie zdjęcia dzięki uprzejmości artysty i Galerii Stereo

Michał Grochowiak

Urodzony 04.04.1977, Warszawa, Polska

Edukacja
2000-2001 Uniwersytet Śląski, Katowice, Wydział Radia I Telewizji, Realizacja Obrazu Filmowego
2003-2008 Akademia Sztuk Pięknych, Poznań, Wydział Komunikacji Multimedialnej, Fotografia
XI.2008 Dyplom Magistra Sztuki w zakresie Fotografii, ASP Poznań

Aktywność
2004-2008 Redaktor internetowego magazynu “Tempo”( www.tempomgz.com)
2004-2008 Członek Grupy 4! (www.fourfactorial.net)

Wybrane Wystawy:
2008 Konkurs Imienia Marii Dokowicz, Galeria Arsenał, Poznań, Polska
Nieoczywiste, Stary Browar, Poznań, Polska
Epson Art Photo Award Show, Art Cologne, Kolonia, Niemcy
What The World Needs Now, Galeria ON , Poznań, Polska
2006 Vidiots, Stary Browar, Poznań, Polska
Zobacz To Co Ja – Młoda Sztuka z Poznania ,Galeria BWA , Lódź, Polska
2005 Zusammenarbeit, Galeria Aula, Warszawa, Polska

Nagrody i wyróżnienia:
Selected Work, Epson Art Photo 2007/08
Wyróżnienie Specjalne, Meblościanka 2008, Warsztaty Designu, Poznań, Polska

Prezentowane prace pochodzą z projektu " 76%H2O "

"Przeglądając zawartość czyjegoś kosza na śmieci jesteśmy w stanie dowiedzieć się wyjątkowo wiele o jego właścicielu. Podobnie jest z obrazami opustoszałych miejsc, chirurgicznie wyselekcjonowanymi z krajobrazów, które pomimo swej bezużyteczności, paradoksalnie stają się świadectwem ludzkiej działalności. Bezpańskie przestrzenie, pozornie tak odmienne, zdają się również być zunifikowane w swojej anonimowości, są niczym odpadki i znaki współczesnej cywilizacji.

Pustka pomiędzy planem ogólnym (totalnym) a występującym w nim detalem nacechowana jest swoistą ambiwalencją. W teraźniejszym świecie pustka występuje w przewadze. Ocean góruje nad stałym lądem, a " 76%H2O " to ilość wody w ciele nowonarodzonego dziecka.Współczesna Europa rozczarowuje. Urbanizacja, globalizacja, techniczna rewolucja, materializm i turyzm. Jestem ich obserwatorem, jestem ich uczestnikiem i ich ofiarą. W swoich codziennych poczynaniach wyczuwam bolesny brak idei, wyczuwam go również wśród swoich rówieśników. Staliśmy się zagubieni w pustce nadmiaru (nadmiarze pustki?). Charakteryzuje nas tęsknota i oczekiwanie za czymś niezwykłym, za czymś ważniejszym toczącym się tuż za krawędzią kadru."

Wszystkie prezentowane prace dzięki uprzejmości artysty.

Przemysław Przegon

Nazywam się Przemysław Przegon i urodziłem się w Zamościu 27 grudnia 84 roku. Skończyłem tamtejsze Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych. Obecnie studiuję na 5. roku na wydziale rzeźby ASP w Krakowie.

Można by mnie określić do pewnego stopnia tradycjonalistą, rozumiejąc przez to określenie człowieka zajmującego się ,,martwą materią”. Swoje działania skupiam na analizie i kontemplacji przedmiotu zamkniętego w swoich materialnych trzech wymiarach. Nie skupiam swojej uwagi na ciągłym i bezcelowym naśladownictwie natury, przyrody – aczkolwiek nie zaprzeczam zapożyczeniom z natury. Jednak mam tu na myśli ewentualnie składniki przyrody i jej elementy namacalne, a nie niesmaczne jej naśladowanie.

Kierunek w którym zmierzam, nakreślił mi się jakiś rok temu, i jestem na etapie ciągłej pracy. Ponieważ wtedy powstała pierwsza seria, ,,przedmiotów'' . Wszystkie prace są ,,bez tytułu", z dwóch powodów:

1.uważam że tytuł nakreśla kierunek myślenia o obiekcie, (czego chciałbym uniknąć)

2.prace robione z tworzyw i papieru, to jest cykl przedmiotów i uznałem że bez sensu byłoby je konkretnie nazywać lub numerować. Nie chcę z tego stworzyć systemu.

Moje prace nazwałem przedmiotami z tego względu, że nakreślają i zawężają również mi na początku obszar poszukiwań, dzięki czemu stają się również bliższe widzowi. Wszystkie te prace nie przekraczają gabarytów, z którymi człowiek miał by problem się odnaleźć. Celowo mają rozmiary, które mogą narzucić myślenie o nich jako o przedmiotach użytkowych, lecz bez konkretnej funkcji. Na przykład praca prezentowana w poziomie z bardzo ostrymi końcami, zaprezentowana jest na specjalnej podstawie. To pretekst do podniesienia przedmiotu, ponieważ sam jako taki nie ma stałego punktu. Wyobraźmy sobie teraz, że osoba, która bierze ten przedmiot do ręki, używa go jako narzędzie do pracy fizycznej lub przedmiot kultu. Dlatego dla kontrastu obiekt wykonany z papieru i delikatnych tworzyw sztucznych.

Materiały te są dla mnie o tyle istotne, że dają mi możliwość szybkiego zamknięcia danego obiektu w formę przestrzenną. Jednocześnie są prowokacyjne, ponieważ jaką wartość ma papier? Rzeźby z papieru brzmi śmiesznie, ale czy wygląda?

Uważam, że za mało miejsca w polskiej sztuce jest na rzeźbę galeryjną, taką bliską, która funkcjonuje w galerii, ale również w przestrzeni użytkowej prywatnej lub publicznej, jako element do kontemplacji, a nie jako element edukacyjno-informacyjny.

Jestem dużym zwolennikiem, choć ma wielu wrogów, Stanisława Ignacego Witkiewicza. To klasyka, zgadzam się, ale uważam, że trafna. Głównie chodzi mi o ,,czystą formę". Jest mi to bardzo bliskie w mojej pracy. Założenia, o których pisał Witkacy w ,,czystej formie", zwalniają formę od odpowiedzialności, dają możliwość spoglądania na formę innymi oczami. Wydaje mi się, że w tym momencie dopiero możemy mówić o sztuce.

Wszystkie zdjęcia prac dzięki uprzejmości artysty.

Kamil Strudziński

Kamil Strudziński jest studentem ASP w Poznaniu na wydziale Komunikacji Multimedialnej. Prezentowane u nas prace pochodzą z przygotowywanej wystawy dyplomowej. Zdjęcia należą do cyklu"Prześwit".

Prześwit to dawka światła, która pojawia się w ciemności i skupia uwagę. Jego chwilowość i selektywność ukrywa w pustce to, co jest„przed" i „dalej".W prześwicie odkrywamy, że pustka jest pełna…treści. Pustka to brak szczęścia. „Prześwit" za pomocą zwykłych zdarzeń i portretów opowiada ozagubieniu i jego formach.

Wszystkie zdjęcia dzięki uprzejmości artysty.

Kamil Stańczak

Kamil Stańczak ur. w 1980 roku w Puławach.

W latach 1999- 2004 studiował na Wydziale artystycznym Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie. Dyplom z malarstwa uzyskał w pracowni prof. Stanisława Żukowskiego w 2004 roku.

Zajmuje się malarstwem, instalacją, konstruuje specyficzne obiekty strukturalne i kinetyczne maszyny o bliżej nieokreślonym przeznaczeniu. Pracuje na macierzystej uczelni.
Ważniejsze wystawy:

1. Białe Kombinacje, BWA Galeria Sanocka, Sanok, 2008
2. Następny Proszę, Galeria Biała, Lublin, 2007
3. Malarstwo XXI Wieku, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2007
4. VI Triennale Sztuki Sacrum, Sztuka Wobec Zła, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa, 2007
5. Wolność, Równość, Sztuka. Świat artystyczny między represją a emancypacją, Galeria Szara, Cieszyn, 2007
6. Recykling sztuki- recykling znaczeń, Centrum Kultury, Lublin, 2007
7. Transgresja Wyobraźni, Centrum Kultury, Lublin, 2007
8. KunstMirOffSky, Proteza, Galeria Kordegarda, Warszawa, 2006
9. Konst Massan, Międzynarodowe Targi Sztuki, Sztokholm, Szwecja, 2006
10. Ung Konst i Polen, Młoda sztuka w Polsce, Instytut Polski, Sztokholm, Szwecja, 2006
11.Austriackie Forum Sztuki, Galeria Austriacka, Warszawa, 2006
12. FermentAkcje, Galeria Sztuki Współczesnej, Przemyśl, 2006
13. Nova Biała, Galeria Biała, Lublin, 2005
14. 6. Krajowa Wystawa Malarstwa Młodych, Konkurs im. E. Gepperta, BWA Galeria Awangarda, Wrocław, 2005

Małgorzata Szymankiewicz

Małgorzata jest absolwentką poznańskiej ASP. Jest jedną z artystek współtworzących poznański Starter.

WYSTAWY INDYWIDUALNE:

,,MIAMI DREAM” – GALERIA STARTER, POZNAŃ, STYCZEŃ 2008
,,WYSTAWA BEZ TYTUŁU” – GALERIA ENTER, POZNAŃ, STYCZEŃ 2007
,,MALARSTWO”- GALERIA ARSENAŁ, BIAŁYSTOK, KWIECIEŃ 2006
,,STAN ZAWIESZENIA” – WYSTAWA PRAC DYPLOMOWYCH, GALERIA SZYPERSKA, POZNAŃ, WRZESIEŃ 2005
,,MALARSTWO” – GALERIA KISIELICE, 2005 POZNAŃ

WAŻNIEJSZE WYSTAWY ZBIOROWE:

,SALON ZIMOWY” – GALERIA STARTER, POZNAŃ, GRUDZIEŃ 2007

38. BIENNALE MALARSTWA ,,BIELSKA JESIEŃ 2007”, WYSTAWA KONKURSOWA – GALERIA BIELSKA BWA, LISTOPAD 2007 BIELSKO-BIAŁA (wyróżnienia)

,,MALARSTWO POLSKIE XXI WIEKU” – ZACHĘTA NARODOWA GALERIA SZTUKI, 15 GRUDNIA 2006 – 25 LUTEGO 2007, WARSZAWA

,,ZOBACZ TO, CO JA. IV” - GALERIA BIELSKA BWA, STYCZEŃ 2007, BIELSKO-BIAŁA
TARGI SZTUKI ,,ART POZNAŃ” STARA RZEŹNIA, 2005 POZNAŃ

Paulina Sadowska

Paulina Sadowska, studentka IV roku grafiki Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jak mówi Paulina – „Przede wszystkim zajmuję się malarstwem, kolażem, rysunkiem i animacją. Aczkolwiek praca na rzeźbą Misia obudziła, zapomniane przeze mnie samą, pasje rzeźbiarskie. Ale to chyba czas powrotów do tego, co wydawało mi się na zawsze utraconą miłością. Tak było z malarstwem, z którym długo byłam pokłócona. Ale jak mówi przysłowie "stara miłość nie rdzewieje".